تبلیغات
دالغالی دنیز - ادبیات تــــــــــرکی
قالب وبلاگ قالب وبلاگ

دالغالی دنیز
 
اوره کلر آلیشین سئوگی اودیلا*********حیاتین لذتی محبت ده دیر

به وبلاگ من خوش آمدید
 
نوشته شده در تاریخ جمعه 28 بهمن 1390 توسط حسین صولتی

در تاریخ ترک ملتی شناخته شده که در میان آنان مردان نابغه ی شعری و ادبی که میان عرب و فارس بود وجود نداشته است. از ابتدا هم زبان ترک متعدد بود مثلا" ترک های شرق با دو لهجه ی جغتائی و آذری سخن می گفتند و ترک های عرب لهجه ی عثمانی را داشتند.

در تاریخ ترک ملتی شناخته شده که در میان آنان مردان نابغه ی              

 

 شعری و ادبی که میان عرب و فارس بود وجود

 

نداشته است. از ابتدا هم زبان ترک متعدد بود مثلا" ترک های                     

 

شرق با دو لهجه ی جغتائی و آذری سخن می

 

گفتند و ترک های عرب لهجه ی عثمانی را داشتند. در قرن۱۵                   

 

 میر علی شیر نوائی کتاب"محاکمه دو لغت" را

 

نوشت که هدفش اثبات برتری زبان ترک به زبان پارسی بوده است.              

 

 بعد از او هم در قرن ۱۶ یابر (ظهیر الدین

 

محمد) موسس جمعیت مغول در هندوستان کتاب مشهور خود را                    

 

 به نام "با برنامه" نوشت که جزو بهترین کتاب نثر

 

جغتائی می باشد ، بعد هم دیوان اشعار و مجموعه ی دوبیتی های                 

 

 خود را به نام "مبین" با همان لغت جغتائی

 

نوشت. در همان قرن فصولی هم بیشتر اشعار خود را با زبان آذری             

 

 جمع کرد. تصوف ترک اثر بزرگی در این زمان از

 

خود به جا گذاشتند. و طریقه ی "یسویه" به وسیله ی شیخ                         

 

احمد یسوئی به وجود آمد و در بلاد شرق و غرب

 

ترک نضج گرفت و کتاب دیوان او به نام دیوان حکمت تقریباً در                

 

 همه خانه ها بود. چون هم مطالبش آسان بود و هم

 

نزدیک به لغت ترک بود. بعد از او هم مولانا جلال الدین رومی تاثیر         

 

 زیادی در ادب ترک داشت، اغلب علمای تصوف

 

آن زمان متمایل به مثنوی مولانا و دیوان حکمت و پیرو مولوی شدند.            

 

این مسلک شعرا و موسیقی دانان بزرگی را به

 

وجود آورد.طریقه ی مولانا متکی به وسایل جذب کننده مانند شعر                  

 

 و موسیقی و سماع بود . بعد هم بکتاشیس ها

 

ظاهر شدند که آن را منسوب به سید محمد ابراهیم آتا (پدر) می دانند                

 

که مشهور به حاجی بکتاش بود(ق.۱۳) ،

 

که از خراسان به آناطولی آمد. خانقاهی در آنجا به نام (بیراوی)                 

 

 (خانه وحذت) تاسیس کرد. این خانقاه را در

 

صولحه قارا اویوک تاسیس نمود . بکتاشیه  مخلوط از قلندری ها                   

 

و یسویه و حیدریه بودند. در واقع مسلک آن ها از

 

افلاطونیون جدید الهام می گرفت . بکتاشیس ها باطنی هستند و                   

 

 معتقد به ۱۲ امام می باشند. تا این که سلطان

 

محمود دوم در سال 1۱۸۲۶ م کتیبه های آن ها را از بین برد.                   

 

 ادب زبان ترک را می توان به سه مرحله تقسیم کرد.

 

مرحله ی متاثر شدن از ادب فارسی و اسلامی ، مرحله ی دوم                   

 

متاثر شدن از ادب اروپا بخصوص ادب فرانسه

 

مرحله ی سوم عصر جدید یعنی مرحله ی قومیت ترکی .                           

 

 در قرن ۱۴ احمدی صاحب کتاب (اسکندر نامه ) ظاهر

 

شد که نخستین نویسنده ی تاریخ ترک می باشد.در همان قرن                   

 

 نسیمی شاعر به وجود آمد که نامش عماد الدین

 

بود. او منتسب به خانواده ی نبوت است لکن نسبت او به (حروفیه)            

 

(فرقه ی باطنیه گمراه است) که می گویند

 

معنای باطنی حروف قرآن راهنمای آن هاست باعث شد که به                  

 

 واسطه ی تهمت کفر و زندقه در سال ۱۴۱۷ در

 

حلب زنده زنده پوستش را بکنَند. در قرن ۱۸ شعرایی مانند:                    

 

 خواجه راغب پاشا –شیخ غالب – وندیم به وجود

 

آمدند.بعد هم محمد عاکف شاعر اسلامی ظاهر شد. در این عصر                 

 

 بود که ضیا کوک آلب از شعرا و از نویسندگان

 

عمر سیف الدین و خالده ادیب و غیره به وجود آمدند.

منبع:http://torabali.blogfa.com/post-77.aspx

 





.: Weblog Themes By Pichak :.





ابزار وبلاگنویسان
ابزار وبلاگنویسان





تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک
قالب وبلاگقالب وبلاگ